Αγίου Αλεξάνδρου & Αφροδίτης 47, Παλαιό Φάληρο

Opening Hours : Δευτέρα - Παρασκευή 09:00-21:00
  Contact : +30 210 - 98 27 935

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΕΠΩΔΥΝΟΥ ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΥ ΩΜΟΥ(SWIMMER’S SHOULDER)

ΟΡΙΣΜΟΣ
Ο ώμος του κολυμβητή είναι μία μυοσκελετική πάθηση με εμφάνιση συμπτωμάτων στην πρόσθια/πλάγια πλευρά του ώμου, η οποία εντοπίζεται μερικές φορές στην υπακρωμιακή περιοχή. Ουσιαστικά αναφέρεται στο σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης και στην τεντοντίτιδα του μυοτενόντιου πετάλου. Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από πόνο που παρουσιάζεται κατά την απαγωγή του μέλους και μάλιστα μεταξύ 60 – 120 μοιρών του ημικυκλίου σε μία πλήρη κίνηση απαγωγής. Οι κακώσεις του ώμου από υπερχρησία είναι συχνές στους αθλητές της κολύμβησης, της υδατοσφαίρισης και της συγχρονισμένης κολύμβησης και οφείλονται συνήθως σε υπερπροπόνηση, μυϊκή ανισορροπία στην άρθρωση του ώμου, κακή τεχνική και πρόωρη επάνοδο στην έντονη αθλητική δραστηριότητα, μετά από κάκωση. Ωστόσο, η συμπτωματολογία της πάθησης είναι ποικίλη και περιλαμβάνει από εμμένον άλγος στην περιοχή του ώμου (πρόσθια ή πρόσθια έξω επιφάνειά του στο 72% των περιπτώσεων), αίσθημα αστάθειας, ακαθόριστο άλγος ή ανησυχία από πλευράς του αθλητή και μπορεί να φτάσει μέχρι και σε αίσθημα μπλοκαρίσματος κατά τη διάρκεια της κολύμβησης.
Φαίνεται όμως ότι, ιδιαίτερα στους κολυμβητές υψηλών επιδόσεων, το σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης μπορεί να είναι δευτεροπαθές και να οφείλεται στην αστάθεια της άρθρωσης του ώμου. Η τελευταία, μπορεί να διαχωριστεί σε πρόσθια (συνήθως δευτεροπαθής μετά από τραύμα σε άλλο άθλημα, πιο συχνή στο οπίσθιο στυλ κολύμβησης) και σε οπίσθια ή πολλαπλή (επισυμβαίνει σε όλα τα στυλ κολύμβησης, θέση κινδύνου η πρόσθια κάμψη και έσω στροφή του βραχιονίου). Ο ασθενής εμφανίζει κατά τη διάρκεια προσπάθειας έντονο, οξύ άλγος στην περιοχή του ώμου, με δυσκολία κινήσεων και παραμόρφωση.
ΑΙΤΙΑ
Τα αίτια του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής συνοψίζονται στα εξής:
Πάχυνση του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου, λόγω κάκωσης ή φλεγμονής.
Τραυματική κάκωση ή από υπερχρησία (καταπόνηση).
Φλεγμονή του μυοτενοντίου πετάλου του ώμου (ιδίως του τένοντα του υπερακανθίου).
Μετατραυματική ή μη οστεοαρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής.
Ατελώς ή σε παρεκτόπιση πωρωθέντα κατάγματα του ακρωμίου, του μείζονος βραχιονίου ογκώματος και υποκεφαλικά του βραχιονίου.
Απώλεια του μηχανισμού συγκράτησης της προς τα άνω κίνησης της κεφαλής του βραχιονίου.
Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής παρατηρείται συχνότερα στους κολυμβητές (ύπτιο, πεταλούδα) και τους υδατοσφαιριστές. Πρέπει να τονιστεί, ότι η ανεπαρκής γνώση της τεχνικής του αγωνίσματος από τον αθλητή, ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την πρόκληση του συνδρόμου.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η φυσικοθεραπεία παίζει αναμφισβήτητα τον σπουδαιότερο ρόλο στην αντιμετώπιση του συνδρόμου των στροφέων και την λειτουργική αποκατάσταση του προσβεβλημένου ώμου. Έπειτα από σωστή συνεκτίμηση και συνδυασμό των ευρημάτων της αξιολόγησης, εφαρμόζεται το πιο αποτελεσματικό κατά την περίπτωση θεραπευτικό πρόγραμμα.
Αρχικά ο στόχος είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων. Αυτό επιτυγχάνεται με την ανάπαυση της περιοχής και την εφαρμογή φυσικών μέσων όπως ο πάγος σε συνδυασμό με ασκήσεις κινητικού ελέγχου της ωμοπλάτης έτσι ώστε να αποσυμπιεστεί η περιοχή του ώμου. Παράλληλα μπορεί να γίνει τροποποίηση των δραστηριοτήτων έτσι ώστε ο αθλητής να μπορεί ακόμα να συμμετέχει στο άθλημά του.
Ακολούθως, καθώς υποχωρούν τα συμπτώματα χρειάζεται να δοθεί έμφαση στην ενδυνάμωση όλων των μυών που περιβάλλουν τον ώμο και την ωμοπλάτη με στόχο την ομαλή λειτουργία της ωμικής ζώνης καθώς επίσης και στη βελτίωση της στάσης σώματος του αθλητή με ιδιαίτερη προσοχή στην αναβάθμιση του ρόλου των στροφέων ως σταθεροποιών μυών της κεφαλής του βραχιονίου. Το πρόγραμμα ενδυνάμωσης, θα πρέπει να επικεντρώνεται στην ενδυνάμωση των προσαγωγών της ωμοπλάτης, της κάτω μοίρας του τραπεζοειδή, των έξω στροφέων του ώμου, και σε μύες του κορμού, όπως κοιλιακούς και ραχιαίους έτσι ώστε να μειωθούν οι μυϊκές ανισορροπίες μεταξύ των έσω και των έξω στροφέων του ώμου. Επιπλέον, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται διαφορετικοί τύποι ασκήσεων. Ένας συνδυασμός σύγκεντρων, έκκεντρων, πλειομετρικών ασκήσεων καθώς και ασκήσεων αντοχής και ταχύτητας εστιάζει καλύτερα στις τυπικές κινήσεις των προπονήσεων κολύμβησης. Ένα κυκλικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης τρεις φορές την εβδομάδα μπορεί να έχει πολύ καλά οφέλη στους αθλητές με ή χωρίς ιστορικό τραυματισμού.
Σήμερα η πιο σύγχρονη θεραπεία είναι η SHOCKWAVE THERAPY όπου επιταγχύνει την θεραπεία σε εντυπωσιακό βαθμό και της εμπιστεύονται πρωταθλητές και γενικά αθλητές υψηλού επιπέδου.
Η επιστροφή στις προπονήσεις θα πρέπει να γίνει σταδιακά και με την προϋπόθεση ότι υπάρχει πλήρης έλεγχος των κινήσεων του ώμου σε όλο το εύρος και χωρίς πόνο. Εκτιμάται ότι η πλειοψηφία των περιπτώσεων (περίπου 95%) ανταποκρίνεται πολύ καλά στη συντηρητική αντιμετώπιση και ο αθλητής μπορεί να επανέλθει και πάλι στην αγωνιστική δραστηριότητα.