Αγίου Αλεξάνδρου & Αφροδίτης 47, Παλαιό Φάληρο

Opening Hours : Δευτέρα - Παρασκευή 09:00-21:00
  Contact : +30 210 - 98 27 935

All Posts in Category: Άρθρα

ΥΠΑΚΡΩΜΙΑΚΗ ΟΡΟΓΟΝΟΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ

ΟΡΙΣΜΟΣ
Μεταξύ του ακρωμίου και του πετάλου των στροφέων υπάρχει ένα ¨μαξιλαράκι ¨που λέγεται ορογόνος θύλακας. Στην ουσία είναι ένα μικρό μπαλόνι που έχει υγρό και αποτελεί προστατευτικό μηχανισμό προκειμένου να μην φθείρεται εύκολα το πέταλο των στροφέων.
Η πάθηση συνίσταται σε φλεγμονή του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου, με παραγωγή αντιδραστικού υγρού, με πρόσμειξη ή όχι αίματος, το οποίο είναι δυνατό να οργανωθεί με εναπόθεση αλάτων ασβεστίου ( ασβεστοποιός υπακρωμιακή ορογονοθυλακίτιδα).
ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Τα συμπτώματα συνίστανται σε πόνο στην περιοχή του ακρωμίου και επώδυνο περιορισμό της κινητικότητας του ώμου. Από την κλινική εξέταση διαπιστώνεται ευαισθησία κατά την πίεση της περιοχής κάτω και εξωτερικά του ακρωμίου και επώδυνο τόξο μεταξύ 60° και 90°, κατά την απαγωγή του άνω άκρου, λόγω προστριβής του φλεγμαίνων ορογόνου θυλάκου στο ακρώμιο.
ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η θεραπεία της ασβεστοποιού υπακρωμιακής ορογονοθυλακίτιδας είναι κυρίως συντηρητική και περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία με εφαρμογή φυσικών μέσων (laser, υπέρηχο, ηλεκτροθεραπεία κ. ά) με σκοπό το μέγιστο αναλγητικό αποτέλεσμα. Κατόπιν, διαμορφώνεται εξατομικευμένο πρόγραμμα μυϊκής ενδυνάμωσης για την καλύτερη δυνατή ενίσχυση της άρθρωσης ώστε να αποφευχθεί η υποτροπή της φλεγμονής και να επιτύχουμε την πλήρη αποκατάστασή της.

Read More

ΩΜΟΒΡΑΧΙΟΝΙΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ

ΟΡΙΣΜΟΣ
Το σύνδρομο κατά το οποίο η συμπίεση του βραχιονίου πλέγματος προκαλεί δυσλειτουργία της ωμικής άρθρωσης καθώς και των περιφερικών, πολλές φορές, αρθρώσεων του άνω άκρου (αγκώνας, καρπός).

ΑΙΤΙΑ
Οι κακώσεις του βραχιονίου πλέγματος οφείλονται σε ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες και συνδέονται συχνά με αθλητικές δραστηριότητες. Ο συνηθέστερος εξωγενής παράγοντας είναι η μακροχρόνια πίεση της μασχάλης από σακίδιο, η οποία οδηγεί σε συμπίεση του πλέγματος μεταξύ των ιμάντων και της κλείδας.
Ανάλογη πίεση στο βραχιόνιο πλέγμα είναι δυνατό να ασκηθεί, λόγω ψευδάρθρωσης κατάγματος στη μεσότητα της κλείδας.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Πριν την έναρξη της θεραπείας, απαραίτητη είναι η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση και η επιλογή ενός κατάλληλου προγράμματος για την αποκατάσταση και επανένταξη του ασθενούς στις λειτουργικές δραστηριότητες.
Η αποκατάσταση της πάρεσης του βραχιονίου πλέγματος περιλαμβάνει εφαρμογή φυσικοθεραπείας με υπερήχους και ηλεκτροθεραπεία. Κατόπιν, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα επανένταξης του ατόμου σε λειτουργικές δραστηριότητες με εξειδικευμένο ασκησιολόγιο ενδυνάμωσης.
Σημαντική είναι η αποκατάσταση της ισχύς του υπερακανθίου και του υπακανθίου μυός, επειδή ο υπερακάνθιος σταθεροποιεί την κεφαλή του βραχιονίου κατά την απαγωγή του άνω άκρου και ο υπακάνθιος διασφαλίζει τη σύσπασή του, ιδίως στην έξω στροφή του ώμου.

Read More

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΕΠΩΔΥΝΟΥ ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΥ ΩΜΟΥ(SWIMMER’S SHOULDER)

ΟΡΙΣΜΟΣ
Ο ώμος του κολυμβητή είναι μία μυοσκελετική πάθηση με εμφάνιση συμπτωμάτων στην πρόσθια/πλάγια πλευρά του ώμου, η οποία εντοπίζεται μερικές φορές στην υπακρωμιακή περιοχή. Ουσιαστικά αναφέρεται στο σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης και στην τεντοντίτιδα του μυοτενόντιου πετάλου. Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από πόνο που παρουσιάζεται κατά την απαγωγή του μέλους και μάλιστα μεταξύ 60 – 120 μοιρών του ημικυκλίου σε μία πλήρη κίνηση απαγωγής. Οι κακώσεις του ώμου από υπερχρησία είναι συχνές στους αθλητές της κολύμβησης, της υδατοσφαίρισης και της συγχρονισμένης κολύμβησης και οφείλονται συνήθως σε υπερπροπόνηση, μυϊκή ανισορροπία στην άρθρωση του ώμου, κακή τεχνική και πρόωρη επάνοδο στην έντονη αθλητική δραστηριότητα, μετά από κάκωση. Ωστόσο, η συμπτωματολογία της πάθησης είναι ποικίλη και περιλαμβάνει από εμμένον άλγος στην περιοχή του ώμου (πρόσθια ή πρόσθια έξω επιφάνειά του στο 72% των περιπτώσεων), αίσθημα αστάθειας, ακαθόριστο άλγος ή ανησυχία από πλευράς του αθλητή και μπορεί να φτάσει μέχρι και σε αίσθημα μπλοκαρίσματος κατά τη διάρκεια της κολύμβησης.
Φαίνεται όμως ότι, ιδιαίτερα στους κολυμβητές υψηλών επιδόσεων, το σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης μπορεί να είναι δευτεροπαθές και να οφείλεται στην αστάθεια της άρθρωσης του ώμου. Η τελευταία, μπορεί να διαχωριστεί σε πρόσθια (συνήθως δευτεροπαθής μετά από τραύμα σε άλλο άθλημα, πιο συχνή στο οπίσθιο στυλ κολύμβησης) και σε οπίσθια ή πολλαπλή (επισυμβαίνει σε όλα τα στυλ κολύμβησης, θέση κινδύνου η πρόσθια κάμψη και έσω στροφή του βραχιονίου). Ο ασθενής εμφανίζει κατά τη διάρκεια προσπάθειας έντονο, οξύ άλγος στην περιοχή του ώμου, με δυσκολία κινήσεων και παραμόρφωση.
ΑΙΤΙΑ
Τα αίτια του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής συνοψίζονται στα εξής:
Πάχυνση του υπακρωμιακού ορογόνου θυλάκου, λόγω κάκωσης ή φλεγμονής.
Τραυματική κάκωση ή από υπερχρησία (καταπόνηση).
Φλεγμονή του μυοτενοντίου πετάλου του ώμου (ιδίως του τένοντα του υπερακανθίου).
Μετατραυματική ή μη οστεοαρθρίτιδα της ακρωμιοκλειδικής.
Ατελώς ή σε παρεκτόπιση πωρωθέντα κατάγματα του ακρωμίου, του μείζονος βραχιονίου ογκώματος και υποκεφαλικά του βραχιονίου.
Απώλεια του μηχανισμού συγκράτησης της προς τα άνω κίνησης της κεφαλής του βραχιονίου.
Το σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής παρατηρείται συχνότερα στους κολυμβητές (ύπτιο, πεταλούδα) και τους υδατοσφαιριστές. Πρέπει να τονιστεί, ότι η ανεπαρκής γνώση της τεχνικής του αγωνίσματος από τον αθλητή, ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό για την πρόκληση του συνδρόμου.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η φυσικοθεραπεία παίζει αναμφισβήτητα τον σπουδαιότερο ρόλο στην αντιμετώπιση του συνδρόμου των στροφέων και την λειτουργική αποκατάσταση του προσβεβλημένου ώμου. Έπειτα από σωστή συνεκτίμηση και συνδυασμό των ευρημάτων της αξιολόγησης, εφαρμόζεται το πιο αποτελεσματικό κατά την περίπτωση θεραπευτικό πρόγραμμα.
Αρχικά ο στόχος είναι η ανακούφιση των συμπτωμάτων. Αυτό επιτυγχάνεται με την ανάπαυση της περιοχής και την εφαρμογή φυσικών μέσων όπως ο πάγος σε συνδυασμό με ασκήσεις κινητικού ελέγχου της ωμοπλάτης έτσι ώστε να αποσυμπιεστεί η περιοχή του ώμου. Παράλληλα μπορεί να γίνει τροποποίηση των δραστηριοτήτων έτσι ώστε ο αθλητής να μπορεί ακόμα να συμμετέχει στο άθλημά του.
Ακολούθως, καθώς υποχωρούν τα συμπτώματα χρειάζεται να δοθεί έμφαση στην ενδυνάμωση όλων των μυών που περιβάλλουν τον ώμο και την ωμοπλάτη με στόχο την ομαλή λειτουργία της ωμικής ζώνης καθώς επίσης και στη βελτίωση της στάσης σώματος του αθλητή με ιδιαίτερη προσοχή στην αναβάθμιση του ρόλου των στροφέων ως σταθεροποιών μυών της κεφαλής του βραχιονίου. Το πρόγραμμα ενδυνάμωσης, θα πρέπει να επικεντρώνεται στην ενδυνάμωση των προσαγωγών της ωμοπλάτης, της κάτω μοίρας του τραπεζοειδή, των έξω στροφέων του ώμου, και σε μύες του κορμού, όπως κοιλιακούς και ραχιαίους έτσι ώστε να μειωθούν οι μυϊκές ανισορροπίες μεταξύ των έσω και των έξω στροφέων του ώμου. Επιπλέον, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται διαφορετικοί τύποι ασκήσεων. Ένας συνδυασμός σύγκεντρων, έκκεντρων, πλειομετρικών ασκήσεων καθώς και ασκήσεων αντοχής και ταχύτητας εστιάζει καλύτερα στις τυπικές κινήσεις των προπονήσεων κολύμβησης. Ένα κυκλικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης τρεις φορές την εβδομάδα μπορεί να έχει πολύ καλά οφέλη στους αθλητές με ή χωρίς ιστορικό τραυματισμού.
Σήμερα η πιο σύγχρονη θεραπεία είναι η SHOCKWAVE THERAPY όπου επιταγχύνει την θεραπεία σε εντυπωσιακό βαθμό και της εμπιστεύονται πρωταθλητές και γενικά αθλητές υψηλού επιπέδου.
Η επιστροφή στις προπονήσεις θα πρέπει να γίνει σταδιακά και με την προϋπόθεση ότι υπάρχει πλήρης έλεγχος των κινήσεων του ώμου σε όλο το εύρος και χωρίς πόνο. Εκτιμάται ότι η πλειοψηφία των περιπτώσεων (περίπου 95%) ανταποκρίνεται πολύ καλά στη συντηρητική αντιμετώπιση και ο αθλητής μπορεί να επανέλθει και πάλι στην αγωνιστική δραστηριότητα.

Read More

ΡΗΞΗ ΤΕΝΟΝΤΑ ΜΑΚΡΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ

Συχνά ο τένοντας αυτός, κυρίως μετά από μακροχρόνια χρήση και επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς παρουσιάζει φλεγμονές με έντονα συμπτώματα πόνου τόσο στις κινήσεις, όσο και εν ηρεμία. Σε μεγαλύτερες ηλικίες δε, συνυπάρχει και εκφύλιση των ινών του τένοντα, που συχνά οδηγεί στη ρήξη του τένοντα.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Ο ασθενής έχει ένα αίσθημα υποχώρησης στη πρόσθια επιφάνεια του ώμου κατά το σήκωμα βάρους μαζί με μέτριο πόνο, ο οποίος αργότερα υποχωρεί. Η πάθηση είναι έκδηλη κατά την διάρκεια κάμψης του αγκώνα, όπου διαπιστώνεται προβολή της γαστέρας του δικεφάλου πιο περιφερικά από το κανονικό, και είναι μικρότερη στην επιμήκη διάμετρο της.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Στόχος της φυσικοθεραπείας είναι η αναλγησία, η απόκτηση του πλήρες εύρους κίνησης και η αποκατάσταση της μυϊκής αδυναμίας με χρήση ειδικών τεχνικών μαλακών μορίων, Taping, Ηλεκτροθραπεία καθώς και αρθρική κινητοποίηση (manual therapy).
Η φυσικοθεραπευτική προσέγγιση στην ρήξη του τένοντα, περιλαμβάνει φυσικά μέσα με στόχο την αναλγησία και τεχνικές σταθεροποίησης των αρθρώσεων της ωμικής ζώνης. Σημαντική είναι η επίτευξη ελέγχου κατά τη διάρκεια της κίνησης καθώς και η επανεκπαίδευση του ωμοβραχιόνιου ρυθμού. Τέλος, η λειτουργική επανεκπαίδευση και η επαναφορά σε καθημερινές δραστηριότητες με την τροποποίησή τους, καθώς και εξιδεικευμένο πρόγραμμα ενδυνάμωσης του στροφικού πετάλου και των σταθεροποιητών της ωμοπλάτης είναι ο τελικός στόχος θεραπείας .

Read More

ΠΑΓΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΡΠΛΑΤΙΟΥ ΝΕΥΡΟΥ

ΑΙΤΙΑ
Το υπερπλάτιο νεύρο μπορεί να τραυματιστεί από πίεση στην περιοχή του εγκαρσίου τρήματος ή στην αύλακα μεταξύ του έξω χείλους της ωμοπλατιαίας άκανθας και της ωμογλήνης μετά από κάταγμα ή γάγγλιο, από άμεση πλήξη ή από διάταση του νεύρου μετά από μεταφορά μεγάλου βάρους. Νευροπάθεια του υπερπλάτιου νεύρου μπορεί επίσης να οφείλεται σε νευρίτιδα του βραχιονίου πλέγματος. Τέλος, συμπίεση του υπερπλάτιου νεύρου στην περιοχή της ωμοπλάτης μπορεί να συμβεί από βαριά τσάντα που κρεμιέται στον ώμο για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ή από άμεση πλήξη από πτώση, η από κακοήθη εξεργασία.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Κλινικά ο ασθενής παρουσιάζει βαθύ διάχυτο άλγος στην περιοχή του ώμου με εντόπιση κυρίως στην οπίσθια-εξωτερική περιοχή, καθώς επίσης αδυναμία εξωτερικής στροφής και σπανιότερα της απαγωγής της άρθρωσης. Ο ασθενής αισθάνεται μια βαθιά έντονη πίεση στην περιοχή της ωμοπλάτης, που μπορεί να αντανακλά από την κορυφή της ωμοπλάτης προς τον σύστοιχο ώμο. Υπάρχει ευαισθησία στην πίεση του υπερπλάτιου τρήματος. Κίνηση του ώμου με ανύψωση του βραχίονα προς το πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα προκαλεί συνήθως πόνο στην ωμοπλάτη. Παρατεταμένη πίεση του νεύρου για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει αδυναμία μέχρι και ατροφία του υπερακανθίου και υπακανθίου μυός.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η αποκατάσταση στην οξεία φάση έχει ως στόχο την μείωση του πόνου και γίνεται χρήση φυσικών μέσων που προσφέρουν αναλγησία.
Στα συντηρητικά μέσα μετά την οξεία φάση σπουδαίο ρόλο παίζει η τροποποίηση των δραστηριοτήτων με τον πάσχοντα ώμο, όπως:
-η αποφυγή άρσης βάρους,
-να μη σηκώνουμε το χέρι πάνω από το οριζόντιο επίπεδο,
-αποφυγή επιβαρυντικών αθλητικών δραστηριοτήτων ( βόλλεϋ, τέννις, ρίψεις σφαίρας/ακοντίου) και
-να μην κοιμόμαστε πάνω στον πάσχοντα ώμο.
Κατόπιν, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα επανένταξης του ατόμου σε λειτουργικές δραστηριότητες με εξειδικευμένο ασκησιολόγιο ενδυνάμωσης, καθώς και παλμική ραδιοσυχνότητα στο νεύρο για την διέγερσή του.

Read More

ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΜΑΚΡΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
Η πάθηση έχει ως κύρια κλινική εκδήλωση της τον πόνο κατά την κίνηση. Τα συμπτώματα προκαλούνται λόγω παθολογικής μετατόπισης του τένοντα έξω από την αύλακα του (υπεξάρθρημα ή εξάρθρημα). Ο τένοντας αυτός συμβάλλει στη σταθεροποίηση της βραχιόνιας κεφαλής και συχνά, κυρίως μετά από μακροχρόνια χρήση και επαναλαμβανόμενους μικροτραυματισμούς παρουσιάζει φλεγμονές με έντονα συμπτώματα πόνου τόσο στις κινήσεις, όσο και εν ηρεμία.

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική, με τροποποίηση των δραστηριοτήτων και πρόγραμμα ενδυνάμωσης του στροφικού πετάλου και των σταθεροποιητών της ωμοπλάτης.
Η φυσικοθεραπευτική προσέγγιση στην αστάθεια του ώμου, περιλαμβάνει φυσικά μέσα με στόχο την αναλγησία και τεχνικές σταθεροποίησης των αρθρώσεων της ωμικής ζώνης. Σημαντική είναι η επίτευξη ελέγχου κατά τη διάρκεια της κίνησης καθώς και η επανεκπαίδευση του ωμοβραχιόνιου ρυθμού. Τέλος, η λειτουργική επανεκπαίδευση και η επαναφορά σε καθημερινές δραστηριότητες είναι ο τελικός στόχος θεραπείας .

Read More

ΑΣΤΑΘΕΙΑ ΩΜΟΥ

ΟΡΙΣΜΟΣ
Αστάθεια του ώμου χαρακτηρίζεται η διαταραχή της σταθερότητας της κεφαλής του βραχιονίου, σε σχέση με την ωμογλήνη. Η παρεκτόπιση είναι δυνατόν να είναι αποτέλεσμα τραυματισμού (τραυματική αστάθεια), ή χωρίς ιστορικό κακώσεως (ατραυματική αστάθεια). Παρουσιάζεται συνήθως με επαναλαμβανόμενα επεισόδια εξαρθήματος ή και υπεξαρθρήματος του ώμου και ο ασθενής μπορεί να παραπονείται για αίσθημα ανασφάλειας στις ακραίες θέσεις του άνω άκρου ή και άτυπα ενοχλήματα όπως πόνο ή και μουδιάσματα.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Η σταθερότητα της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης μεταξύ της βραχιονίου κεφαλής και της ωμογλήνης εξαρτάται από την σταθεροποιητική δράση των συνδέσμων του ώμου, γι’ αυτό κύριος στόχος της αποκατάστασης είναι η ενδυνάμωση όλων μυών περιαρθρικά του ώμου. Εφαρμόζεται ειδικό πρόγραμμα ασκήσεων προς ενδυνάμωση των μυών του στροφικού πετάλου που περιβάλλουν την άρθρωση.
Η φυσικοθεραπευτική προσέγγιση στην αστάθεια του ώμου, περιλαμβάνει φυσικά μέσα με στόχο την αναλγησία, κινησιοθεραπεία στην άρθρωση και τεχνικές σταθεροποίησης των αρθρώσεων της ωμικής ζώνης. Σημαντική είναι η επίτευξη ελέγχου κατά τη διάρκεια της κίνησης καθώς και η επανεκπαίδευση του ωμοβραχιόνιου ρυθμού.
Τέλος, η λειτουργική επανεκπαίδευση και η επαναφορά σε καθημερινές δραστηριότητες είναι ο τελικός στόχος θεραπείας ενώ μεγάλη σημασία παίζει η ανάπτυξη του νευρομυικού ελέγχου η οποία επιτυγχάνεται μέσω της επανατροφοδότησης της περιοχής με ερεθίσματα τα οποία θα βοηθήσουν στην κατανόηση της θέσης του χεριού και της κίνησης του.

Read More

ΡΗΞΗ ΥΠΕΡΑΚΑΝΘΙΟΥ ΤΕΝΟΝΤΑ ( ROTATOR CUFF TEAR)

Ορισμός
H άρθρωση του ώμου περιβάλλεται και σταθεροποιείται από μία ομάδα μυών που βοηθούν στην ανύψωση και στις στροφικές κινήσεις του, σχηματίζοντας ένα στροφικό πέταλο από τη συνένωση τεσσάρων τενόντων (υποπλάτιος, υπακάνθιος, ελλάσων στρογγύλος και υπερακάνθιος)
Ρήξη σημαίνει η διακοπή της ανατομικής συνέχειας του τένοντα και η ρήξη του στροφικού πετάλου μπορεί να είναι οξεία, μετά από τραύμα μπορεί όμως να είναι και χρόνια. Στην περίπτωση αυτή, οι τένοντες του στροφικού πετάλου και ιδιαίτερα ο υπερακάνθιος υφίστανται βαθμιαία φθορά και εκφύλιση ώσπου τελικά επέρχεται η ρήξη.

Συμπτώματα
Η ρήξη του στροφικού πετάλου παρουσιάζεται με πόνο στην περιοχή του ώμου που μπορεί να αντανακλά μέχρι και τον αγκώνα και συχνά επιδεινώνεται κατά την διάρκεια του ύπνου. Μπορεί επίσης να υπάρχει αδυναμία ανύψωσης και έσω-έξω στροφής του άνω άκρου, ανάλογα με την έκταση της ρήξης.

Θεραπεία
Στόχος της φυσικοθεραπείας είναι η αναλγησία, η απόκτηση του πλήρες εύρους κίνησης και η αποκατάσταση της μυϊκής αδυναμίας με χρήση ειδικών τεχνικών μαλακών μορίων, Taping, Ηλεκτροθραπεία καθώς και αρθρική κινητοποίηση (manual therapy).
Στο στάδιο της οξείας φάσης είναι πολύ βασικό η αποφυγή δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα όπως κινήσεις πάνω από το επίπεδο του ώμου, ρήψης, άρσης βαρών αντικειμένων, σπρώξιμο ή τράβηγμα και πίεση του ώμου κατά την διάρκεια του ύπνου. Προτεραιότητα είναι ο έλεγχος της φλεγμονής δηλαδή μείωση του οιδήματος και του πόνου με εφαρμογή ήπιας κινησιοθεραπείας και εκμάθηση του ασθενούς για την προφύλαξη του ώμου στις καθημερινές δραστηριότητες
Σε δεύτερο χρόνο, ξεκινά το ενεργητικό πρόγραμμα κινησιοθεραπείας , το οποίο περιλαμβάνει ασκήσεις, διατάσεις για την ανάκτηση του πλήρους εύρους κίνησης και, ενδυνάμωση των μυών του στροφικού πετάλου. Αυτές οι ασκήσεις περιλαμβάνουν την χρήση λάστιχων, τροχαλίας και ελεύθερων βαρών.Είναι πολύ σημαντικό σε αυτό το στάδιο η διόρθωση του ωμοβραχιόνιου ρυθμού ώστε να υιοθετηθεί το σωστό πρότυπο της κίνησης του ώμου.
Στο τελευταίο στάδιο της αποκατάστασης στόχος είναι η αύξηση της δύναμης και της αντοχής των μυών, συμπεριλαμβανομένων και όλων των μυών που συμμετέχουν στις κινήσεις του ώμου και της ωμοπλάτης. Σημαντικό είναι να δοθεί έμφαση στη βελτίωση της ιδιοδεκτικότητας (σταθερότητα της άρθρωσης) και ασκήσεις προσομοίωσης του αθλήματος σε περίπτωση που ο ασθενής είναι αθλητής.

Read More

LASER ΥΨΗΛΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

Η τεχνολογία των laser υψηλής ισχύος αποτελεί παγκόσμια καινοτομία στον χώρο των θεραπευτικών laser εξαιτίας της μοναδικής ικανότητας του φωτεινού παλμού να εισχωρεί σε μεγάλο ιστικό βάθος, μεταβιβάζοντας μεγάλες ποσότητες ενέργειας, χωρίς τον παραμικρό κίνδυνο για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς το φως εκπέμπεται παλμικά και όχι με συνεχή ροή.
Αντιμετωπίζονται οξέα προβλήματα της άρθρωσης του ώμου όπως οιδήματα από πρόσφατες φλεγμονές, ορθοπαιδικές χειρουργικές επεμβάσεις, πρόσφατες τραυματικές κακώσεις και δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες κινητοποίησης της πάσχουσας περιοχής, με ταυτόχρονη σημαντική μείωση του αισθήματος του πόνου.
Ακόμη, η εφαρμογή laser υψηλής ισχύος έχει πολύ καλά αποτελέσματα σε βλάβες του χόνδρου της άρθρωσης, καθώς επιταγχύνει τη διαδικασία ανάπλασης των χονδροκυττάρων.

Read More

Κακώσεις Ώμου και Αντιμετώπιση

Ο Φυσικοθεραπευτής κ. Ανδρέας Ντακόλιας μιλά στο medvoi365.gr για τις κακώσεις του ώμου, πόσο συχνό φαινόμενο είναι, τις αιτίες που το δημιουργούν, τα συμπτώμτα και τη θεραπεία. 

Read More